[products limit="2" columns="2" on_sale="true"]
Πρόγονοι της πίτσας εμφανίστηκαν στην αρχαία Αίγυπτο, όπου αναπτύχθηκε η τέχνη του ζυμώματος του ψωμιού. Παρόμοια επίπεδα ψωμιά υπήρχαν και στην αρχαία Ελλάδα, αλλά και αργότερα στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ήταν φτιαγμένα κυρίως από ζύμη, κριθάρι και νερό. Η πίτσα άρχισε να παίρνει τη σημερινή της μορφή μετά την εισαγωγή της ντομάτας στην Ευρώπη, όταν η σάλτσα ντομάτας έγινε βασικό συστατικό της.
Η τελική της εξέλιξη έγινε στην ιταλική πόλη Νάπολη. Πιο συγκεκριμένα, ο φούρναρης Raffaele Esposito το έτος 1889 έφτιαξε μια στρόγγυλη πίτσα ειδικά για την επίσκεψη του Ιταλού βασιλιά Umberto του 1ου και της βασίλισσας Margherita. Της έδωσε μάλιστα και το όνομά της: Μαργαρίτα. Το στρογγυλό της σχήμα και οι ανασηκωμένες άκρες την έκαναν εύκολη στη μεταφορά και στο δίπλωμα, ώστε να μπορεί κάποιος να την τρώει ακόμη και στον δρόμο χωρίς να χάνει εύκολα τα υλικά της.
Δεν ρώτησες αλλά…
Γιατί η πίτσα, αν και στρόγγυλη, μπαίνει σε τετράγωνο κουτι;
Παρόλο που κατά καιρούς δοκιμάστηκαν και στρογγυλά κουτιά πίτσας, κυριάρχησε το τετράγωνο κουτί για πρακτικούς λόγους. Τα τετράγωνα κουτιά κατασκευάζονται πιο εύκολα, κοστίζουν λιγότερο και διπλώνονται γρηγορότερα από τα στρογγυλά. Παράλληλα, αποθηκεύονται και μεταφέρονται πιο εύκολα χωρίς να πιάνουν άσκοπο χώρο.
