Γιατί η πίτσα είναι στρόγγυλη;
Οι ρίζες της πίτσας χάνονται βαθιά στην ιστορία. Στην αρχαία Αίγυπτο, αλλά και αργότερα στην Ελλάδα και στη Ρώμη, υπήρχαν επίπεδα ψωμιά που ψήνονταν και συχνά εμπλουτίζονταν με διάφορα υλικά. Στην Ελλάδα, για παράδειγμα, συναντάμε τον πλακοῦς, ένα είδος πίτας με προσθήκες από βότανα, λάδι ή τυρί. Αυτές οι απλές, καθημερινές τροφές θεωρούνται οι μακρινοί πρόγονοι της πίτσας. Η μεγάλη αλλαγή ήρθε πολλούς αιώνες αργότερα, όταν η ντομάτα έφτασε στην Ευρώπη από την Αμερική τον 16ο αιώνα. Αρχικά, οι Ευρωπαίοι την αντιμετώπισαν με καχυποψία, όμως τελικά έγινε βασικό συστατικό και άλλαξε για πάντα την ιστορία της πίτσας.
Η τελική εξέλιξη της πίτσας έγινε στην ιταλική πόλη Νάπολη. Εκεί καθιερώθηκε και η χαρακτηριστική στρογγυλή μορφή της, καθώς το σχήμα αυτό ήταν πρακτικό τόσο για το άνοιγμα της ζύμης όσο και για το ψήσιμο, ενώ οι ανασηκωμένες άκρες βοηθούσαν να συγκρατούνται τα υλικά. Πιο συγκεκριμένα, ο φούρναρης Ραφαέλε Εσπόζιτο (Raffaele Esposito) το έτος 1889 έφτιαξε μια στρόγγυλη πίτσα ειδικά για την επίσκεψη του Ιταλού βασιλιά Ουμπέρτο (Umberto) του 1ου και της βασίλισσας Μαργαρίτας (Margherita). Έδωσε μάλιστα στην πίτσα και το όνομά της: Μαργαρίτα. Η πίτσα αυτή είχε ντομάτα, μοτσαρέλα και βασιλικό, χρώματα που θυμίζουν την ιταλική σημαία, αν και δεν είναι βέβαιο ότι αυτό έγινε σκόπιμα.
Δεν ρώτησες αλλά…
Γιατί η πίτσα, αν και στρόγγυλη, μπαίνει σε τετράγωνο κουτι;
Παρόλο που κατά καιρούς δοκιμάστηκαν και στρογγυλά κουτιά πίτσας, κυριάρχησε το τετράγωνο κουτί για πρακτικούς λόγους. Τα τετράγωνα κουτιά κατασκευάζονται πιο εύκολα, κοστίζουν λιγότερο και διπλώνονται γρηγορότερα από τα στρογγυλά. Παράλληλα, αποθηκεύονται και μεταφέρονται πιο εύκολα χωρίς να πιάνουν άσκοπο χώρο.
