Γιατί λέμε «κροκοδείλια δάκρυα»;

Όταν λέμε ότι κάποιος χύνει «κροκοδείλια δάκρυα», εννοούμε ότι προσποιείται πως λυπάται ή συγκινείται, χωρίς η στενοχώρια του να είναι πραγματικά ειλικρινής.

Η έκφραση έχει τις ρίζες της σε μια πολύ παλιά δοξασία, σύμφωνα με την οποία οι κροκόδειλοι έκλαιγαν την ώρα που καταβρόχθιζαν τα θύματά τους. Δημιουργήθηκε έτσι η εικόνα ενός ζώου που πρώτα σκοτώνει το θύμα του και στη συνέχεια εμφανίζεται σαν να θρηνεί για αυτό. Η συγκεκριμένη αντίληψη κυκλοφορούσε στην Ευρώπη ήδη από τον Μεσαίωνα. Μάλιστα, εμφανίζεται σε μεσαιωνικά κείμενα και αργότερα έγινε τόσο γνωστή ώστε η εικόνα του κροκόδειλου που κλαίει ενώ τρώει πέρασε στη γλώσσα ως σύμβολο της υποκριτικής λύπης.

Το παράξενο είναι ότι οι κροκόδειλοι πράγματι παράγουν δάκρυα. Διαθέτουν δακρυϊκούς αδένες και τα δάκρυά τους συμβάλλουν στην προστασία και τη διατήρηση της υγρασίας των ματιών. Έχει επίσης παρατηρηθεί ότι ορισμένοι κροκόδειλοι και αλιγάτορες εμφανίζουν δάκρυα κατά τη διάρκεια του φαγητού. Αυτό, φυσικά, δεν σημαίνει ότι μετανιώνουν για το γεύμα τους. Το φαινόμενο είναι φυσιολογικό και δεν αποτελεί ένδειξη συναισθηματικής λύπης. Πιθανότατα σχετίζεται με τις φυσιολογικές διεργασίες που συμβαίνουν καθώς το ζώο τρώει.