Γιατί τα φανάρια έχουν τρία χρώματα;

Το πρώτο ηλεκτρικό φανάρι εγκαταστάθηκε στις Η.Π.Α. το 1914 και είχε μόνο κόκκινο και πράσινο φως. Το κίτρινο προστέθηκε λίγο αργότερα, όταν οι πόλεις γέμισαν περισσότερα και γρηγορότερα αυτοκίνητα.

Η ιστορία όμως των φαναριών ξεκινά στις σιδηροδρομικές γραμμές του 19ου αιώνα. Καθώς τα τρένα πλήθαιναν, οι μηχανοδηγοί χρειάζονταν έναν τρόπο να γνωρίζουν αν οι γραμμές μπροστά τους ήταν ασφαλείς. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν φωτεινά σήματα. Το κόκκινο επιλέχθηκε για να σημαίνει «σταμάτα», καθώς ήταν ήδη συνδεδεμένο με τον κίνδυνο και την προειδοποίηση. Αντίθετα, η ελεύθερη διέλευση δηλωνόταν αρχικά με λευκό φως. Η λύση αυτή έκρυβε ένα πρόβλημα. Τις νύχτες, ένα λευκό σήμα μπορούσε εύκολα να μπερδευτεί με ένα αστέρι ή με κάποιο φως στο βάθος. Για να αποφευχθούν επικίνδυνα λάθη, το λευκό αντικαταστάθηκε από το πράσινο, το οποίο ξεχώριζε πολύ καλύτερα.

Όταν αργότερα τα αυτοκίνητα άρχισαν να κατακλύζουν τους δρόμους των πόλεων, οι μηχανικοί διαπίστωσαν ότι δύο μόνο εντολές δεν ήταν αρκετές. Οι οδηγοί χρειάζονταν μια προειδοποίηση πριν από το σταμάτημα ή την εκκίνηση, ιδιαίτερα καθώς τα οχήματα γίνονταν ολοένα ταχύτερα. Έτσι προστέθηκε το κίτρινο φως, το οποίο λειτουργεί ως ενδιάμεσο μήνυμα: «Πρόσεχε, το σήμα πρόκειται να αλλάξει». Με αυτόν τον τρόπο δημιουργήθηκε το σύστημα που γνωρίζουμε σήμερα. Τρία απλά χρώματα αρκούν για να συντονίζουν καθημερινά εκατομμύρια οδηγούς και πεζούς σε ολόκληρο τον κόσμο.