Η ιστορία του ελληνικού φραπέ
Το ήξερες ότι ο φραπέ, το πιο χαρακτηριστικό ίσως καλοκαιρινό ρόφημα της Ελλάδας, δημιουργήθηκε εντελώς κατά τύχη στη Θεσσαλονίκη;
Η ιστορία του φραπέ ξεκινά το 1957 στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Εκεί, η εταιρεία Nestlé παρουσίαζε ένα νέο παιδικό ρόφημα σοκολάτας που παρασκευαζόταν σε σέικερ. Κατά τη διάρκεια ενός διαλείμματος, ο υπάλληλος της εταιρείας Δημήτρης Βακόνδιος θέλησε να πιει έναν στιγμιαίο καφέ Nescafé. Υπήρχε όμως ένα πρόβλημα: δεν μπορούσε να βρει ζεστό νερό.
Αντί να εγκαταλείψει την ιδέα, αποφάσισε να πειραματιστεί. Έβαλε στιγμιαίο καφέ, ζάχαρη και κρύο νερό σε ένα σέικερ και άρχισε να τα χτυπά δυνατά. Το αποτέλεσμα ήταν ένας αφρώδης κρύος καφές με πλούσια γεύση και χαρακτηριστικό αφρό στην επιφάνεια. Η αναπάντεχη αυτή ανακάλυψη άρεσε τόσο πολύ, ώστε σύντομα άρχισε να διαδίδεται σε ολόκληρη τη χώρα. Για το νέο ρόφημα επιλέχθηκε η λέξη «φραπέ», από τη γαλλική λέξη frappé, που σημαίνει χτυπημένος ή παγωμένος.
Τις επόμενες δεκαετίες ο φραπέ έγινε κάτι πολύ περισσότερο από ένας απλός καφές. Συνδέθηκε με τις παραλίες, τις καλοκαιρινές διακοπές και τον χαλαρό ελληνικό τρόπο ζωής, αποτελώντας για πολλούς ξένους επισκέπτες ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα στοιχεία της σύγχρονης ελληνικής κουλτούρας. Αν και από τη δεκαετία του 2000 έχασε μέρος της δημοτικότητάς του λόγω της εξάπλωσης των καφέδων espresso, εξακολουθεί να πίνεται μέχρι και σήμερα. Παρότι ο φραπέ έγινε γνωστός σε ολόκληρη τη χώρα, ο δημιουργός του, Δημήτρης Βακόνδιος, παρέμεινε υπάλληλος της εταιρείας και έζησε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
