Γιατί μιλάμε μόνοι μας;

Το να μιλάει κάποιος μόνος του είναι πολύ πιο συνηθισμένο απ’ όσο νομίζουν οι περισσότεροι, με την ψυχολογία να λέει ότι ίσως είναι καλό σημάδι.

Οι ψυχολόγοι θεωρούν ότι η αυτοομιλία αποτελεί ένα φυσιολογικό και συχνά χρήσιμο εργαλείο του εγκεφάλου. Μέσα από αυτήν οργανώνουμε τις σκέψεις μας, βάζουμε σε σειρά τις πληροφορίες και διαχειριζόμαστε τα συναισθήματά μας. Τα μικρά παιδιά χρησιμοποιούν συχνά την αυτοομιλία όταν παίζουν ή προσπαθούν να λύσουν ένα πρόβλημα. Μεγαλώνοντας, αυτή η φωνή συνήθως μεταφέρεται στο εσωτερικό του μυαλού μας και γίνεται εσωτερικός διάλογος. Ωστόσο, σε στιγμές άγχους, συγκέντρωσης ή έντονων συναισθημάτων, πολλοί άνθρωποι συνεχίζουν να μιλούν δυνατά στον εαυτό τους.

Έρευνες έχουν δείξει ότι η αυτοομιλία μπορεί να βελτιώσει την απόδοση σε διάφορες δραστηριότητες, από τον αθλητισμό μέχρι την επίλυση προβλημάτων. Βοηθά επίσης στη διατήρηση της συγκέντρωσης και στη διαχείριση του στρες. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί αθλητές, καλλιτέχνες και επιστήμονες χρησιμοποιούν συνειδητά αυτή την τεχνική. Μάλιστα, έρευνες έχουν δείξει ότι όταν μιλάμε στον εαυτό μας χρησιμοποιώντας το όνομά μας, όπως «Έλα Γιώργο, μπορείς να το κάνεις», τείνουμε να παίρνουμε πιο ψύχραιμες αποφάσεις και να διαχειριζόμαστε καλύτερα το άγχος.

Φυσικά, υπάρχει διαφορά ανάμεσα στη φυσιολογική αυτοομιλία και σε καταστάσεις όπου κάποιος ακούει φωνές που δεν υπάρχουν ή δυσκολεύεται να ξεχωρίσει τη φαντασία από την πραγματικότητα. Αυτές οι περιπτώσεις απαιτούν αξιολόγηση από ειδικό. Για τους περισσότερους ανθρώπους όμως, το να μιλούν μόνοι τους δεν είναι σημάδι προβλήματος. Είναι απλώς ο τρόπος με τον οποίο ο εγκέφαλος βάζει τάξη στις σκέψεις του. Κάποιες φορές, ο καλύτερος συνομιλητής που έχουμε είναι ο ίδιος μας ο εαυτός.