Αυγό ή αβγό; Ποια είναι η σωστή γραφή;

Χέρια κρατούν ένα σημειωματάριο με λίστα αγορών σε σούπερ μάρκετ. Η λέξη «αβγά» είναι υπογραμμισμένη, ενώ στο καρότσι υπάρχουν διάφορα προϊόντα, ανάμεσά τους και μια κλειστή συσκευασία αβγών

Και οι δύο γραφές θεωρούνται σωστές, παρόλο που βασίζονται σε διαφορετικές ορθογραφικές προσεγγίσεις. Ωστόσο, η γραφή «αβγό» θεωρείται ετυμολογικά πιο συνεπής, καθώς αντανακλά καλύτερα την ιστορική εξέλιξη της λέξης.

Η ιστορία της λέξης ξεκινά από το αρχαίο ελληνικό «ᾠόν», που σήμαινε επίσης αυγό. Το ενδιαφέρον είναι ότι η σημερινή μορφή της λέξης φαίνεται να προέκυψε από τον αρχαίο πληθυντικό «τὰ ᾠά». Με την πάροδο του χρόνου, η συνεκφορά του άρθρου με το ουσιαστικό και μια σειρά φωνητικών μεταβολών οδήγησαν σε ενδιάμεσες μορφές, όπως «ταουά» και «ταουγά», μέχρι να διαμορφωθεί ο τύπος «ταβγά». Από αυτόν προέκυψε στη συνέχεια ο ενικός «αβγό».

Αυτή η εξέλιξη εξηγεί γιατί αρκετοί γλωσσολόγοι, μεταξύ των οποίων ο Γεώργιος Χατζιδάκις και ο Γεώργιος Μπαμπινιώτης, υποστηρίζουν τη γραφή «αβγό». Σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, το γράμμα «β» αποδίδει έναν φθόγγο που δημιουργήθηκε κατά τη φυσική εξέλιξη της προφοράς και δεν προέρχεται από κάποιο αρχαίο «υ» της λέξης. Επομένως, η γραφή «αβγό» επιχειρεί να αποτυπώσει με μεγαλύτερη ετυμολογική ακρίβεια τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώθηκε η σημερινή λέξη.

Ωστόσο, η γραφή «αυγό» έχει μακρά παράδοση και έχει καθιερωθεί ευρέως στη νεοελληνική γλώσσα. Η διαφορετική αντιμετώπιση αποτυπώνεται και στα λεξικά. Το «Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής» του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη χρησιμοποιεί ως κύριο λήμμα το «αυγό», ενώ το λεξικό Μπαμπινιώτη προκρίνει το «αβγό». Το «Χρηστικό Λεξικό της Ακαδημίας Αθηνών» καταγράφει και τις δύο γραφές.

Η περίπτωση αυτή δείχνει ότι η ορθογραφία μιας λέξης δεν καθορίζεται πάντοτε αποκλειστικά από την ετυμολογία της. Η ιστορική παράδοση και η καθιερωμένη χρήση επηρεάζουν επίσης τον τρόπο με τον οποίο γράφουμε. Η γραφή «αβγό» θεωρείται ετυμολογικά πιο συνεπής, ενώ η γραφή «αυγό» έχει καθιερωθεί στη νεοελληνική ορθογραφία και παραμένει εξίσου αποδεκτή. Πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο η ιστορία και η εξέλιξη της γλώσσας μπορούν να οδηγήσουν σε δύο διαφορετικές, αλλά σωστές, γραφές της ίδιας λέξης.

Ας το μοιραστώ:
© 2026 • μάθε αλλιώς